Kenapa Orang Jepun tidak memerlukan agama




Kenapa Orang Jepun Tidak Memerlukan Agama

Senarai Bab

  1. Pengenalan: Jepun dan Hubungan dengan Agama
  2. Sejarah Agama di Jepun
  3. Shintoisme: Kepercayaan Asal Jepun
  4. Pengaruh Buddha dalam Kehidupan Jepun
  5. Agama dan Nasionalisme Jepun
  6. Sekularisme dalam Masyarakat Jepun
  7. Nilai-Nilai Jepun yang Menggantikan Agama
  8. Bagaimana Moraliti Dibentuk Tanpa Agama
  9. Peranan Budaya dan Tradisi dalam Masyarakat Jepun
  10. Teknologi dan Kemodenan: Faktor Pengurangan Kebergantungan kepada Agama
  11. Kajian Kes: Upacara dan Ritual Tanpa Kepercayaan Religius
  12. Pandangan Jepun terhadap Agama Luar
  13. Generasi Muda dan Kepercayaan di Jepun
  14. Jepun sebagai Model Sekularisme Dunia
  15. Kesimpulan: Apakah Jepun Benar-Benar Tidak Memerlukan Agama?

Pengenalan: Jepun dan Hubungan dengan Agama

Jepun adalah sebuah negara yang unik dari segi budaya dan sosialnya. Berbanding dengan banyak negara lain yang sangat bergantung kepada agama sebagai asas moral dan panduan hidup, Jepun memiliki hubungan yang lebih kompleks dan longgar dengan kepercayaan religius. Meskipun terdapat kehadiran agama seperti Shinto dan Buddha, majoriti rakyat Jepun tidak menganggap diri mereka sebagai penganut agama dalam erti kata tradisional.

Menurut pelbagai kajian, apabila ditanya tentang kepercayaan mereka, ramai rakyat Jepun akan mengatakan bahawa mereka "tidak beragama" (mushukyo). Namun, paradoksnya, mereka masih mengamalkan ritual keagamaan seperti berdoa di kuil, menyambut perayaan Shinto dan Buddha, serta menjalankan upacara kematian mengikut adat Buddha. Ini menimbulkan persoalan: Adakah orang Jepun benar-benar tidak memerlukan agama, atau adakah mereka hanya mempunyai cara berbeza dalam memahami dan mengamalkan kepercayaan?

Jepun mempunyai sejarah panjang dalam mengasimilasikan dan menyesuaikan agama dengan budaya mereka. Shinto, agama asli Jepun, tidak mempunyai kitab suci atau dogma yang ketat seperti agama-agama besar lain. Sebaliknya, ia berfokus pada kepercayaan kepada roh-roh (kami) dan hubungan harmoni antara manusia dan alam. Kemudian, Buddha diperkenalkan dari China dan Korea, membawa bersama falsafah yang lebih tersusun mengenai kehidupan, kematian, dan reinkarnasi. Kedua-dua agama ini wujud secara selari dalam masyarakat Jepun, tanpa konflik besar.

Namun, dalam beberapa abad terakhir, terutama selepas Perang Dunia Kedua, Jepun mengalami transformasi besar dalam cara masyarakat mereka melihat agama. Sekularisme semakin berkembang, dipengaruhi oleh faktor seperti modenisasi, pendidikan, dan kestabilan ekonomi. Dengan sistem nilai yang berasaskan kerja keras, keharmonian sosial, dan tanggungjawab kolektif, ramai orang Jepun merasakan bahawa mereka tidak memerlukan agama untuk mendapatkan panduan moral atau tujuan hidup.

Buku ini akan menyelami lebih dalam tentang bagaimana masyarakat Jepun mengekalkan struktur sosial dan nilai-nilai moral mereka tanpa pergantungan kuat kepada agama. Kita akan melihat bagaimana budaya, tradisi, dan sekularisme berperanan dalam membentuk kehidupan harian rakyat Jepun dan bagaimana pengalaman mereka mungkin menjadi model bagi masyarakat lain di dunia yang sedang menuju ke arah yang lebih sekular.

Sejarah Agama di Jepun

Jepun mempunyai sejarah agama yang kaya dan kompleks, dengan pelbagai kepercayaan yang saling berkait dan berkembang bersama perubahan zaman. Untuk memahami mengapa orang Jepun hari ini cenderung kepada sekularisme, kita perlu melihat kembali bagaimana agama muncul dan berkembang di negara ini.

Asal-Usul Shinto

Shinto merupakan agama asal Jepun yang berakar umbi sejak zaman purba. Ia tidak mempunyai pengasas, kitab suci atau dogma yang jelas, tetapi lebih merupakan satu set kepercayaan yang berasaskan kepada pemujaan roh-roh (kami) yang dipercayai mendiami alam semula jadi. Shinto menekankan kepentingan hubungan harmoni antara manusia dan alam, serta menjalankan pelbagai ritual untuk menghormati kami.

Shinto juga menjadi asas kepada kepercayaan bahawa maharaja Jepun adalah keturunan langsung daripada Amaterasu, dewi matahari dalam mitologi Shinto. Ini memberi agama Shinto peranan penting dalam politik dan struktur masyarakat Jepun pada zaman dahulu.

Kedatangan Buddha ke Jepun

Agama Buddha diperkenalkan ke Jepun dari China dan Korea sekitar abad ke-6 Masihi. Pada mulanya, ia mendapat tentangan daripada golongan konservatif yang ingin mengekalkan kepercayaan Shinto sebagai agama utama. Namun, dengan sokongan golongan bangsawan dan pemerintah, Buddha semakin diterima dan akhirnya menjadi sebahagian penting daripada budaya Jepun.

Sejak itu, agama Buddha berkembang dalam pelbagai mazhab seperti Zen, Pure Land, dan Nichiren, masing-masing membawa pendekatan yang berbeza dalam memahami kehidupan dan kematian. Upacara kematian di Jepun secara tradisional dikendalikan mengikut ajaran Buddha, dan banyak keluarga Jepun masih mengekalkan hubungan dengan kuil Buddha untuk tujuan ini.

Gabungan Shinto dan Buddha

Salah satu ciri unik dalam sejarah agama Jepun ialah bagaimana mereka menggabungkan Shinto dan Buddha dalam kehidupan seharian. Tidak ada pemisahan ketat antara kedua-dua agama ini. Sebagai contoh, ramai rakyat Jepun akan berdoa di kuil Shinto untuk memohon keberkatan dalam kehidupan, tetapi menggunakan kuil Buddha untuk upacara kematian dan penghormatan kepada nenek moyang.

Keadaan ini berterusan sehingga zaman Meiji (1868-1912), apabila kerajaan Jepun cuba untuk mengasingkan Shinto daripada Buddha dan menjadikannya sebagai agama negara. Langkah ini berkaitan dengan usaha nasionalisme yang ingin memperkukuhkan kedudukan maharaja sebagai ketua mutlak negara. Namun, selepas Perang Dunia Kedua, pemisahan antara agama dan negara kembali ditekankan dalam perlembagaan Jepun yang baharu.

Zaman Moden dan Sekularisme

Selepas Perang Dunia Kedua, Jepun mengalami perubahan besar dalam cara mereka melihat agama. Dengan perlembagaan baru yang menekankan kebebasan beragama dan pemisahan antara agama dan negara, Jepun menjadi semakin sekular. Pendidikan moden dan kemajuan ekonomi membawa kepada perubahan nilai, di mana moraliti tidak lagi bergantung kepada ajaran agama tetapi lebih kepada norma sosial dan etika kerja.

Hari ini, walaupun banyak rakyat Jepun masih mengambil bahagian dalam ritual agama seperti perayaan Shinto dan pengebumian Buddha, mereka tidak melihatnya sebagai amalan keagamaan dalam erti kata tradisional. Sebaliknya, ia lebih merupakan sebahagian daripada budaya dan warisan negara.

Shintoisme: Kepercayaan Asal Jepun

Shintoisme merupakan agama asal Jepun yang berkembang sejak zaman purba. Ia berasaskan kepercayaan kepada roh atau "kami" yang mendiami pelbagai unsur alam seperti gunung, sungai, pokok, dan matahari. Shintoisme tidak memiliki kitab suci khusus atau doktrin yang ketat seperti agama-agama besar lain, tetapi lebih kepada amalan ritual dan penghormatan kepada nenek moyang serta alam semula jadi.

Di Jepun, Shintoisme bukan sekadar agama tetapi juga sebahagian daripada budaya dan identiti nasional. Kuil-kuil Shinto (jinja) sering menjadi tempat ibadah serta pusat pelbagai perayaan seperti Hatsumode (lawatan ke kuil pada awal tahun) dan Shichi-Go-San (perayaan untuk kanak-kanak berusia tiga, lima, dan tujuh tahun). Shintoisme juga memainkan peranan penting dalam pelbagai upacara rasmi negara, termasuk pertabalan Maharaja Jepun.


Pengaruh Buddha dalam Kehidupan Jepun

Agama Buddha diperkenalkan ke Jepun dari China dan Korea sekitar abad ke-6 Masihi. Walaupun pada awalnya mendapat tentangan daripada golongan konservatif Shinto, Buddha akhirnya diterima dan malah bercampur dengan kepercayaan Shinto dalam bentuk "Shinbutsu-shūgō" (sinkretisme Shinto-Buddha).

Buddha bukan sahaja menjadi agama utama dalam aspek rohaniah tetapi juga mempunyai pengaruh besar dalam seni, falsafah, dan cara hidup masyarakat Jepun. Banyak kuil Buddha yang terkenal seperti Kuil Todai-ji di Nara dan Kiyomizu-dera di Kyoto masih menjadi tarikan utama sehingga kini.

Selain itu, upacara pengebumian di Jepun lebih banyak berasaskan tradisi Buddha berbanding Shinto, yang lebih berkaitan dengan kehidupan dan perayaan. Masyarakat Jepun juga sering mengamalkan konsep "agama berganda," di mana mereka mengikut tradisi Shinto untuk kelahiran dan perkahwinan, tetapi menggunakan ritual Buddha untuk pengebumian dan memperingati nenek moyang.


Agama dan Nasionalisme Jepun

Pada era Meiji (1868–1912), Shintoisme dijadikan agama negara sebagai sebahagian daripada usaha untuk mengukuhkan nasionalisme Jepun. Kerajaan Meiji memisahkan Shinto daripada pengaruh Buddha dan menjadikannya alat untuk mengukuhkan identiti bangsa serta kesetiaan kepada Maharaja.

Semasa Perang Dunia Kedua, Shintoisme digunakan untuk menyemai semangat patriotisme dan kesetiaan kepada negara. Tentera Jepun sering diajar bahawa Maharaja adalah keturunan dewa dan tugas mereka adalah untuk berkorban demi negara. Selepas kekalahan Jepun dalam perang, Amerika Syarikat memaksa negara itu untuk memisahkan agama daripada politik, dan Shintoisme tidak lagi menjadi agama negara secara rasmi.

Namun, unsur-unsur nasionalisme masih dapat dilihat dalam beberapa aspek kehidupan Jepun, seperti penghormatan kepada kuil Yasukuni yang memperingati tentera Jepun yang gugur. Kuil ini sering menjadi kontroversi kerana turut menghormati individu yang dianggap sebagai penjenayah perang oleh negara lain.


Sekularisme dalam Masyarakat Jepun

Jepun sering dianggap sebagai salah satu negara paling sekular di dunia. Walaupun agama seperti Shinto dan Buddha masih diamalkan, majoriti rakyat Jepun tidak menganggap diri mereka sebagai penganut agama yang taat. Sebaliknya, agama lebih dilihat sebagai sebahagian daripada budaya dan tradisi berbanding kepercayaan spiritual yang mendalam.

Salah satu faktor utama sekularisme di Jepun ialah pemisahan agama dan politik selepas Perang Dunia Kedua. Perlembagaan Jepun yang diperkenalkan pada tahun 1947 secara rasmi menegaskan kebebasan beragama dan melarang campur tangan negara dalam hal keagamaan. Hal ini mengukuhkan lagi sikap masyarakat Jepun yang tidak bergantung kepada agama dalam kehidupan seharian.

Tambahan pula, kehidupan moden di Jepun yang dipenuhi dengan tekanan kerja dan kepantasan perkembangan teknologi menjadikan amalan keagamaan semakin kurang relevan dalam kehidupan harian. Walaupun ramai orang masih mengunjungi kuil untuk perayaan dan upacara tertentu, mereka tidak menganggapnya sebagai satu keperluan rohani.


Nilai-Nilai Jepun yang Menggantikan Agama

Meskipun agama tidak lagi memainkan peranan utama dalam kehidupan masyarakat Jepun, pelbagai nilai budaya dan sosial telah menggantikannya sebagai panduan moral. Antara nilai yang sangat dihargai dalam masyarakat Jepun termasuk:

  1. Gaman (我慢) – Kesabaran dan ketahanan dalam menghadapi kesukaran.
  2. Omoiyari (思いやり) – Empati dan kepekaan terhadap perasaan orang lain.
  3. Ganbaru (頑張る) – Usaha bersungguh-sungguh untuk mencapai kejayaan.
  4. Reigi (礼儀) – Kesopanan dan etika dalam pergaulan harian.
  5. Chūgi (忠義) – Kesetiaan, yang sering dikaitkan dengan semangat Samurai.

Nilai-nilai ini telah menjadi asas moral masyarakat Jepun dan sering diajar sejak kecil melalui pendidikan dan pengaruh sosial. Dalam banyak kes, nilai-nilai ini memainkan peranan lebih besar daripada agama dalam membentuk tingkah laku dan pemikiran masyarakat Jepun.


Bagaimana Moraliti Dibentuk Tanpa Agama

Salah satu keunikan Jepun ialah bagaimana moraliti dalam masyarakat dapat dikekalkan tanpa pengaruh agama yang kuat. Di kebanyakan negara lain, agama sering menjadi asas kepada konsep moral dan etika. Namun, Jepun menunjukkan bahawa moraliti boleh dibentuk melalui faktor lain seperti:

  1. Pendidikan – Sistem pendidikan Jepun menekankan nilai disiplin, tanggungjawab, dan kerja keras sejak usia muda. Subjek seperti "shūshin" (pendidikan moral) diajar di sekolah untuk membentuk karakter pelajar.
  2. Budaya Kolektivisme – Masyarakat Jepun lebih mementingkan kesejahteraan kumpulan berbanding kepentingan individu, menjadikan mereka lebih cenderung untuk bertindak secara moral demi keharmonian sosial.
  3. Tekanan Sosial – Konsep seperti "haji" (rasa malu) dan "meiwaku" (tidak menyusahkan orang lain) berfungsi sebagai kawalan sosial yang kuat, mendorong individu untuk berkelakuan baik tanpa perlu bergantung kepada konsep dosa atau hukuman dari Tuhan.

Hasilnya, Jepun mempunyai kadar jenayah yang rendah dan masyarakat yang sangat berdisiplin walaupun agama tidak memainkan peranan utama dalam kehidupan harian mereka.

Peranan Budaya dan Tradisi dalam Masyarakat Jepun

Walaupun agama tidak lagi memainkan peranan utama dalam kehidupan seharian, budaya dan tradisi tetap menjadi asas penting dalam masyarakat Jepun. Banyak elemen budaya Jepun yang berasal daripada Shintoisme dan Buddha masih diamalkan hingga kini, tetapi lebih sebagai adat dan simbol sosial berbanding kepercayaan spiritual.

Sebagai contoh, upacara seperti Hatsumode (lawatan ke kuil pada awal tahun), Shichi-Go-San (perayaan kanak-kanak berumur tiga, lima, dan tujuh tahun), serta Omamori (jimat bertuah) masih diamalkan oleh ramai rakyat Jepun. Namun, kebanyakan individu tidak mengaitkan amalan ini dengan kepercayaan yang mendalam, sebaliknya melihatnya sebagai sebahagian daripada budaya Jepun.

Selain itu, perayaan seperti Obon (perayaan memperingati roh nenek moyang) dan Setsubun (upacara menghalau nasib buruk) masih popular kerana nilai tradisionalnya dalam menyatukan keluarga dan komuniti. Meskipun berakar umbi dalam kepercayaan agama, aktiviti ini kini lebih bersifat budaya daripada ritual keagamaan.

Budaya kerja dan etika sosial di Jepun juga berakar umbi dalam nilai-nilai tradisional. Konsep seperti wa (和), yang merujuk kepada keharmonian dalam masyarakat, masih mempengaruhi cara orang Jepun berinteraksi dan membuat keputusan. Oleh itu, walaupun sekularisme semakin berkembang, budaya dan tradisi tetap memainkan peranan besar dalam membentuk identiti masyarakat Jepun.


Teknologi dan Kemodenan: Faktor Pengurangan Kebergantungan kepada Agama

Kemajuan teknologi dan urbanisasi telah memberi impak besar terhadap cara hidup rakyat Jepun, termasuk dalam aspek keagamaan. Di bandar-bandar besar seperti Tokyo dan Osaka, kehidupan bergerak pantas, dan ramai individu lebih fokus kepada pekerjaan dan kehidupan peribadi berbanding amalan keagamaan.

Beberapa faktor utama yang menyebabkan berkurangnya kebergantungan kepada agama di Jepun termasuk:

  1. Sains dan Rasionalisme – Dengan kemajuan teknologi, ramai rakyat Jepun cenderung kepada pemikiran saintifik dan logik dalam menjelaskan fenomena alam, menggantikan kepercayaan tradisional.
  2. Urbanisasi – Kehidupan di bandar mengurangkan kebergantungan kepada kuil dan ritual keagamaan, kerana kebanyakan orang sibuk dengan pekerjaan dan aktiviti harian.
  3. Tekanan Hidup Moden – Kerja lebih diutamakan daripada amalan keagamaan. Budaya karōshi (kematian akibat kerja berlebihan) mencerminkan bagaimana tekanan pekerjaan lebih mendominasi kehidupan masyarakat Jepun.
  4. Alternatif Spiritual – Walaupun ramai yang tidak berpegang kepada agama tradisional, sebahagian individu mencari ketenangan melalui yoga, meditasi, atau falsafah seperti Zen, yang lebih berorientasikan gaya hidup berbanding agama.

Teknologi juga memberi pengaruh dalam cara masyarakat Jepun berinteraksi dengan unsur spiritual. Sebagai contoh, terdapat aplikasi yang membolehkan orang ramai membuat permintaan doa secara digital tanpa perlu mengunjungi kuil secara fizikal. Semua ini menunjukkan bagaimana teknologi telah mengubah cara masyarakat Jepun melihat dan berinteraksi dengan konsep agama dan spiritualiti.

Kajian Kes: Upacara dan Ritual Tanpa Kepercayaan Religius

Walaupun agama tidak lagi memainkan peranan utama dalam kehidupan seharian rakyat Jepun, banyak upacara dan ritual masih diamalkan, tetapi lebih sebagai tradisi budaya berbanding amalan spiritual.

Sebagai contoh, majlis perkahwinan di Jepun sering diadakan mengikut adat Shinto, dengan pengantin memakai pakaian tradisional dan menjalankan ritual di kuil. Namun, ramai pasangan tidak berpegang kepada Shintoisme secara aktif, dan sesetengah majlis perkahwinan juga diadakan mengikut gaya Barat tanpa unsur keagamaan.

Begitu juga dengan upacara pengebumian, yang kebanyakannya berasaskan tradisi Buddha. Walaupun ramai rakyat Jepun tidak mengamalkan ajaran Buddha dalam kehidupan seharian, mereka tetap mengikuti adat pengebumian Buddha untuk menghormati si mati. Upacara ini termasuk pembacaan sutra oleh sami dan penggunaan ihai (plak nama si mati) dalam penghormatan nenek moyang.

Selain itu, perayaan seperti Obon, yang bertujuan untuk memperingati roh nenek moyang, masih diamalkan secara meluas. Walaupun berakar dalam kepercayaan Buddha dan Shinto, banyak keluarga Jepun melihatnya sebagai satu kesempatan untuk berkumpul dengan keluarga dan menjaga hubungan dengan warisan nenek moyang mereka, tanpa semestinya mempercayai aspek spiritualnya.

Fenomena ini menunjukkan bagaimana ritual dan upacara di Jepun masih berterusan, tetapi dengan pendekatan yang lebih sekular, di mana elemen tradisi lebih diutamakan berbanding kepercayaan agama.


Pandangan Jepun terhadap Agama Luar

Walaupun rakyat Jepun secara umumnya bersikap sekular, mereka tetap mempunyai hubungan dengan pelbagai agama luar. Agama seperti Kristian, Islam, dan Hindu mempunyai penganut di Jepun, tetapi jumlah mereka adalah kecil berbanding penduduk keseluruhan.

  1. Kristian di Jepun – Kristian diperkenalkan oleh mubaligh Portugis pada abad ke-16, tetapi mengalami penindasan semasa zaman Edo. Hari ini, hanya sekitar 1% penduduk Jepun yang menganut Kristian, walaupun unsur budaya Kristian seperti perkahwinan gereja dan sambutan Krismas semakin popular dalam kalangan masyarakat Jepun, tetapi lebih kepada aspek komersial daripada keagamaan.
  2. Islam di Jepun – Islam masih merupakan agama minoriti di Jepun, dengan kebanyakan penganutnya terdiri daripada pendatang dari Asia Selatan, Timur Tengah, dan Asia Tenggara. Masjid-masjid seperti Masjid Tokyo Camii semakin berkembang untuk memenuhi keperluan komuniti Muslim di Jepun.
  3. Hindu dan Buddha dari India – Jepun mempunyai hubungan sejarah dengan agama Buddha dari India dan China. Walaupun agama Buddha di Jepun telah berkembang dalam bentuknya sendiri, masih terdapat penghormatan terhadap asal-usul agama ini.

Secara keseluruhannya, masyarakat Jepun bersikap terbuka terhadap agama luar tetapi tidak cenderung untuk menganutnya secara meluas. Sikap pragmatik dan sekularisme yang tinggi menyebabkan ramai rakyat Jepun melihat agama sebagai sesuatu yang bersifat peribadi dan tidak perlu diinstitusikan dalam kehidupan harian.


Generasi Muda dan Kepercayaan di Jepun

Generasi muda Jepun semakin kurang berminat terhadap agama, terutamanya dalam bentuk tradisional. Kajian menunjukkan bahawa ramai anak muda Jepun tidak mengidentifikasikan diri mereka dengan mana-mana agama, tetapi masih menghormati budaya dan tradisi yang berkaitan dengan agama.

Beberapa faktor yang menyebabkan perubahan ini termasuk:

  • Pendidikan moden – Sistem pendidikan Jepun lebih menekankan sains, teknologi, dan pemikiran kritikal, yang mengurangkan kebergantungan kepada ajaran agama.
  • Gaya hidup moden – Kehidupan yang sibuk dan fokus terhadap kerjaya menjadikan generasi muda kurang memberi perhatian kepada amalan keagamaan.
  • Globalisasi – Pengaruh budaya luar, terutama dari Barat, telah mengubah pandangan anak muda terhadap konsep agama dan spiritualiti.

Walaupun begitu, generasi muda Jepun masih mengekalkan beberapa amalan tradisional seperti mengunjungi kuil pada Tahun Baru atau memakai omamori (jimat bertuah), tetapi mereka melakukannya lebih sebagai sebahagian daripada budaya dan bukan kerana kepercayaan yang mendalam.

Jepun sebagai Model Sekularisme Dunia

Jepun sering dianggap sebagai salah satu negara paling sekular di dunia, tetapi uniknya, sekularisme di Jepun bukanlah berdasarkan penolakan agama sepenuhnya. Sebaliknya, ia lebih kepada sikap pragmatik terhadap agama, di mana kepercayaan spiritual tidak diinstitusikan secara ketat dalam kehidupan harian.

Beberapa ciri utama yang menjadikan Jepun model sekularisme yang unik termasuk:

  1. Keseimbangan antara agama dan budaya – Walaupun ramai rakyat Jepun tidak menganggap diri mereka sebagai penganut agama yang taat, mereka masih mengamalkan tradisi berasaskan agama seperti upacara perkahwinan Shinto dan pengebumian Buddha.
  2. Pemisahan agama dan politik – Selepas Perang Dunia Kedua, Perlembagaan Jepun secara rasmi melarang campur tangan agama dalam politik, memastikan negara ini kekal sekular dari segi pentadbiran.
  3. Sikap pragmatik terhadap agama – Kebanyakan rakyat Jepun tidak melihat keperluan untuk memilih satu agama secara eksklusif. Mereka boleh mengunjungi kuil Shinto untuk memohon keberkatan, menghadiri pengebumian Buddha, dan pada masa yang sama meraikan Krismas secara komersial.
  4. Keutamaan kepada nilai sosial dan etika – Berbanding ajaran agama, masyarakat Jepun lebih menekankan nilai-nilai sosial seperti kesopanan, kerja keras, dan tanggungjawab kolektif.

Model sekularisme Jepun menunjukkan bahawa sesebuah masyarakat boleh mengekalkan nilai moral dan keharmonian sosial tanpa bergantung kepada institusi agama yang kuat.


Kesimpulan: Apakah Jepun Benar-Benar Tidak Memerlukan Agama?

Walaupun Jepun sering dilihat sebagai negara yang tidak begitu bergantung kepada agama, realitinya lebih kompleks. Agama mungkin tidak memainkan peranan utama dalam kehidupan harian rakyat Jepun, tetapi elemen keagamaan masih wujud dalam bentuk tradisi, budaya, dan etika sosial.

Sebahagian besar rakyat Jepun tidak merasakan keperluan untuk mengikuti agama tertentu secara ketat, tetapi mereka tetap menghormati kepercayaan nenek moyang mereka. Amalan seperti mengunjungi kuil pada awal tahun, menggunakan jimat keberuntungan, dan mengikuti ritual pengebumian masih menjadi sebahagian daripada budaya mereka.

Pada masa yang sama, Jepun telah membuktikan bahawa sebuah masyarakat boleh berfungsi dengan baik tanpa pengaruh agama yang dominan. Dengan kadar jenayah yang rendah, tahap disiplin yang tinggi, dan keharmonian sosial yang kukuh, Jepun menunjukkan bahawa nilai moral boleh dibentuk melalui budaya, pendidikan, dan norma sosial, tanpa bergantung sepenuhnya kepada ajaran agama.

Jadi, adakah Jepun benar-benar tidak memerlukan agama? Jawapannya bergantung kepada perspektif seseorang. Jika agama dilihat sebagai kepercayaan rohani yang membimbing kehidupan individu, maka Jepun mungkin kelihatan tidak bergantung kepadanya. Namun, jika agama dianggap sebagai warisan budaya dan sistem moral, maka Jepun masih mengekalkan banyak elemen keagamaan dalam bentuk yang berbeza daripada kebanyakan negara lain.

Imam Al-Nawawi (Bhgn 3)

SAAT tentera Tartar menyerang Baghdad, keadaan menjadi huru-hara dan bergolak. Ramai ulama dibunuh, kitab-kitab dibuang di dalam sungai. Imam An-Nawawi sebagai orang yang mengutamakan keilmuan, pengajaran fiqh, beliau telah menyaring, mengatur dan menyusun ilmu-ilmu agar ramai mendapat manfaat. Menerusi segmen Ibrah (Salafus Soleh) di radio IKIMfm yang bersiaran pada hari Isnin jam 5 petang, al-Fadhil Ustaz Muhadir Hj. Joll berkongsi sambungan kisah Imam An-Nawawi dan memberi tumpuan mengenai sumbangan beliau dalam bidang keilmuan.

Ulama menyebut, Imam An-Nawawi terkenal dengan gelaran al-Munaqqih, orang yang menyaring pendapat-pendapat dalam Mazhab As-Syafie. Beliau juga terkenal dengan gelaran muhazzib, orang yang mengatur dan murattib, orang yang menyusun. Selain ilmu fiqh, Imam An-Nawawi juga hebat dalam ilmu hadith. Syarah beliau mengenai Sahih Muslim sangat hebat dan luar biasa sehingga dijadikan rujukan sehingga kini.

Sekalipun Imam An-Nawawi tidak sempat berkahwin dan tidak mempunyai zuriat. Namun beliau telah meninggalkan satu warisan yang hebat dari segi ilmu menerusi kitab-kitab yang hebat serta beliau mewarisi anak murid yang turut menjadi tokoh-tokoh ilmuan hebat yang ilmunya meluas ke seluruh dunia. Ini menjadi saksi keberkatan pada ilmu dan umurnya.

Semenjak usia 3o-an, beliau telah mengarang pelbagai jenis kita mencakupi pelbagai bidang. Antaranya beliau telah menulis kitab Al-Majmuk, sebuah kitab fiqh yang terkemuka dalam Mazhab As-Syafie. Kitab ini merupakan syarah kitab Al-Muhazzab karangan Imam Abi Ishak Al-Shairazi. Beliau telah menyiapkan kitab ini sehingga bab Riba’ sahaja yang mengandungi 9 jilid dan seterusnya syarah kitab ini disambung oleh dua ulama lain. Imam Ibn Katsir menyebut “sekiranya beliau sempat menghabiskan syarah kitab ini, maka tidak akan ada yang boleh menandingi penulisan beliau.”

Beliau juga telah mengarang kitab Raudhatul Talibin dan Minhaj al-Talibin. Kedua-dua kitab ini merupakan kitab fiqh yang banyak digunakan oleh para ulama dan penuntut ilmu. Ulama menyebut mengenai kitab Minhaj al-Talibin “sesiapa yang membaca kitab Minhaj ini, maka alimlah beliau dalam bidang fiqh.” Selain bidang agama, Imam An-Nawawi turut mengarang sebuah kitab yang member fokus kepada bahasa dan istilah-istilah yang tepat, kitab Tahzib al-Asma’ wa al-Lughat. Bagaimanapun, kitab tersebut tidak sempat disiapkan sebelum beliau meninggal dunia.

Terdapat satu kitab hadith yang sering dirujuk sehingga kini telah ditinggalkan oleh Imam An-Nawawi dan menjadi warisan yang sangat berharga. Kitab Syarah Muslim ditulis oleh Imam An-Nawawi 2 tahun sebelum kematian beliau. Kitab ini merupakan antara kitab-kitab terakhir beliau dan mempunyai dua jilid. Ulama menyebut “Barangkali kitab ini adalah kitab yang paling baik ditulis dalam mensyarahkan Sahih Muslim yang sangat besar.”

Apabila menyebut kitab Riyadhus Solihin, pasti ramai yang mengenai dan pernah membaca kitab ini. Karya Imam An-Nawawi ini dilihat oleh para ulama sebagai kitab kedua yang mendapat tempat di hati pencinta ilmu setelah Al-Quran. Kitab ini menghimpunkan hadith-hadith Baginda Nabi SAW tentang adab Baginda, akhlak dan aspek pembersihan jiwa. Imam Nawawi sebagai orang yang sangat teliti dan hanya memilih hadith-hadith yang sahih sahaja untuk dimasukkan ke dalam kitab ini.

Sebagai seorang ulama yang sangat mencintai ilmu dan kuat beribadah kepada Allah SWT. Imam An-Nawawi juga telah mengarang sebuah kitab amalan, Al-Azkar. Kitab ini merupakan himpunan zikir-zikir, doa dan amalan-amalan harian. Kitab ini sekalipun kecil, namun besar manfaatnya sehinggakan ulama menyebut “jual rumah dan beli kitab ini”. Ini membuktikan bahawa penulisan dan segala kandungannya sangat bernilai untuk kita amalkan.

Kesungguhan dan keikhlasan Imam An-Nawawi dalam bidang penulisan sangat jelas sehingga kitab beliau digunakan oleh para ulama dan pencari ilmu dari seluruh dunia. Kitab Al-Arba’un Al-Nawawiyah merupakan kitab hadith dan setiap hadith asa dan kaedah agama telah dimasukkan ke dalam kitab ini. Kitab ini terdapat 42 hadith keseluruhannya.

Begitu besar sumbangan dan warisan yang telah ditinggalkan oleh Imam An-Nawawi kepada agama. Ketika meninggalnya Imam An-Nawawi di Nawa, kota Damsyik dan sekitarnya menjadi sedih. Kerana kesedihan itu, mereka telah menghidupkan malam-malam hari dan sedekahkan pahala amalan kepada Imam An-Nawawi. Benarlah apa yang disebutkan oleh Imam Ibn Hajar al-Haitami “beliau adalah wali Allah tanpa ada keraguan lagi dan beliaulah yang telah menyaringkan Mazhab As-Syafie itu dengan ijmaknya sekali.”


Rencana ini telah disiarkan dalam segmen Agama akhbar Berita Harian edisi 27 November 2017


from IKIMfm http://ift.tt/2jqJybN
via IFTTT

Pilihan raya umum Palestin akhir 2018

GAZA, 23 November – Parti politik Palestin, termasuk Hamas dan Fatah, bersetuju mengadakan pilihan raya umum menjelang akhir tahun depan, menurut kenyataan bersama beberapa kumpulan semalam susulan rundingan di Kaherah.

Hamas dan Fatah menandatangani perjanjian damai Oktober lalu dalam rundingan anjuran Mesir selepas Hamas bersetuju menyerahkan pentadbiran di Gaza, termasuk sempadan lintasan Rafah, sedekad selepas merampas wilayah itu dalam perang saudara.

Kumpulan Palestin di Kaherah berkata, mereka menyerahkan pilihan tarikh akhir pilihan raya umum itu kepada Presiden Mahmoud Abbas.

Parti Fatah yang mendapat sokongan Barat hilang kawalan ke atas Gaza kepada Hamas, yang dianggap kumpulan pengganas oleh kebanyakan pihak di Barat dan Israel, dalam peperangan pada 2007.

Namun bulan lalu, Hamas bersetuju menyerahkan kuasa di Gaza kepada Fatah dalam perjanjian anjuran Mesir.

Pegawai Hamas yang terbabit dengan rundingan itu, Salah Al-Bardaweel, menyifatkan perjanjian semalam itu ‘masih samar’ dan meluahkan kebimbangan ia gagal menyelesaikan isu utama seperti menarik balik sekatan dikenakan Abbas dan membuka sepenuhnya lintasan antara Gaza dan Mesir.

Rundingan juga gagal menyatakan tanggungjawab keselamatan di Gaza, yang setakat ini masih kekal di angan pasukan keselamatan Hamas. – Reuters



from IKIMfm http://ift.tt/2zZLzWe
via IFTTT

PPSR bantu nilai kecenderungan murid

PENDANG, 23 November – Pelaporan Pentaksiran Sekolah Rendah (PPSR) akan menjadi pengukur bukan sekadar untuk menentukan status pencapaian semasa murid, malah lebih penting mengenal pasti kencenderungan bidang kecemerlangan mereka.

Menteri Pendidikan, Datuk Seri Mahdzir Khalid, berkata bukan sekadar untuk Ujian Pencapaian Sekolah Rendah (UPSR), modul PPSR itu yang diterap seawal Tahun Satu turut digunakan sebagai penilaian tahunan setiap murid.

“Pentaksiran baharu ini kita letakkan sasaran utama kepada hubungan sekolah dan ibu bapa untuk dipertingkatkan.

“Di negara tertentu contohnya setahun dua kali ibu bapa jumpa cikgu, melaluinya kita dapat kenal pasti kelebihan dan kekurangan, yang mana hasilnya ibu bapa serta pihak sekolah akan sama-sama beri tumpuan.

“Kita ambil contoh Tahun Tiga, laporan pentaksiran menunjukkan seorang pelajar itu pandai dalam bab bertukang, tetapi kurang dari segi akademik, jadi di sinilah peranan ibu bapa dan guru untuk tentukan tindakan yang akan diambil,” katanya.

Beliau berkata demikian ketika berucap sempena majlis perasmian My New School di Sekolah Kebangsaan (SK) Paya Rawa, di sini, selaku sekolah kedua di Kedah yang menyertai program bersifat Strategi Lautan Biru Kebangsaan (NBOS) itu.

Melalui program itu, SK Paya Rawa menerima penambahbaikan membabitkan kos RM3 juta meliputi penyediaan bilik darjah, dewan serbaguna serta kantin, manakala Perbadanan Tabung Pendidikan Tinggi Nasional (PTPTN) menyumbang RM14,650 dalam bentuk tabungan kepada 293 murid di sekolah berkenaan.

Mahdzir berkata empat komponen dalam PPSR disenarai meliputi Pentaksiran Bilik Darjah (PBD), Pentaksiran Aktiviti Jasmani, Sukan dan Kokurikulum (PAJSK), Pentaksiran Psikometrik dan UPSR mempunyai kriteria penilaian tersendiri, tanpa semata-mata berorientasikan peperiksaan.

“Sebelum ini kita nilai berorientasikan peperiksaan, sekarang kita nak lihat semua, pelaporan dari segi jasmaninya, pembabitan dalam sukan atau persatuan, fizikal dan juga psikometrik.

“Untuk UPSR pula secara keseluruhannya keputusan tahun ini adalah lebih baik berbanding tahun lalu, tetapi kali ini kita tak nak nilai UPSR sahaja, sebaliknya kita ambil kira semua (aspek) sekali,” katanya.

Mengenai Ujian Kemasukan Sekolah Berasrama Penuh (UKSBP), katanya lebih 200 pusat peperiksaan disediakan di seluruh negara untuk mengendalikan peperiksaan secara dalam talian yang akan diadakan antara 11 hingga 14 Disember depan.

“kita jangkakan kira-kira 50,000 permohonan diterima untuk kemasukan ke sekolah berasrama penuh ini untuk 10,000 temp;at disediakan…justeru, kemasukan akan mengambil kira UKSBP selain semua empat komponen PPSR,” katanya.

Sumber BHONLINE



from IKIMfm http://ift.tt/2hMEpu9
via IFTTT

Mengukuh Didikan Jasmani Terhadap Anak-anak

TANGGUNGJAWAB sebagai seorang suami dan bapa merupakan amanah yang sangat besar bagi setiap lelaki yang berkeluarga. Menjadi satu kewajipan bagi seorang bapa memberi makanan, minuman dan pakaian serta menafkahkan harta untuk anak-anak dan isteri, malah dilarang sama sekali untuk melepaskan tanggungjawab tersebut kepada isteri untuk menyara keluarga. Setiap anak dikurniakan rezeki yang tersendiri oleh Allah SWT, maka ia perlu diuruskan sebaiknya oleh ketua keluarga. Keberkatan rezeki lebih besar bagi seorang bapa apabila ia digunakan untuk menyara hidup anak-anaknya, berbanding perbelanjaan yang sama digunakan untuk bersedekah kepada orang lain, digunakan ke jalan Allah atau memerdekakan hamba.

Perkongsian oleh Ustaz Ahmad Dusuki Abdul Rani menerusi slot Mau’izati juga turut memberi penekanan terhadap peranan bapa di dalam memberi didikan kepada anak-anaknya berkaitan ilmu kesihatan, termasuk hal makan-minum, tidur dan lain-lain agar ia membentuk adab dan tabiat yang baik sepanjang tempoh pembesaran anak-anak. Didik anak-anak mengikut sunah Rasulullah SAW di dalam hal makan dan minum agar tidak terlalu banyak dan terlalu kenyang, serta jangan tidur berlebihan. Selain itu juga turut dilarang bernafas di dalam gelas ketika minum, tidak minum berdiri serta tidak menghabiskan minuman sekali gus, dan sebaiknya meneguk dua hingga tiga kali setiap kali meminum air dan dimulakan dengan bismillah. Apabila sudah kenyang atau sendawa ketika makan atau minum, ucapkanlah tanda syukur dengan memuji Allah SWT.

Ketika tidur sekalipun, Rasulullah SAW menyarankan agar mengiringkan badan ke kanan kerana tidur mengiring ke kiri akan mendatangkan mudarat ke atas jantung manusia dan menyesakkan pernafasan. Digalakkan juga berwuduk sebelum tidur sebagaimana dilakukan sebelum seseorang itu menunaikan solat, dan berdoa memohon keampunan dan dipelihara Allah kerana jika ditakdirkan menemui ajal ketika sedang tidur, mereka akan kembali mengadap Allah SWT di dalam keadaan fitrah dan bersih.

Tanggungjawab lain yang perlu ditunaikan oleh ibu-bapa ialah memelihara keluarganya daripada dijangkiti sebarang penyakit. Elakkan berada di kawasan yang berisiko dan tempat merebaknya penyakit berjangkit atau berada di kalangan perokok juga perlu dijauhi kerana ia sangat memudaratkan kesihatan. Selain itu halang anak-anak daripada mengunjungi tempat-tempat maksiat, melayari internet tanpa batasan atau memiliki telefon pintar dan gadget yang akhirnya akan menyebabkan hilang kawalan oleh ibu-bapa sendiri dan membuka peluang mereka melayari bahan-bahan lucah. Keadaan ini akan mengakibatkan ketagihan sehingga memudaratkan kesihatan mereka dan tidak mampu menjadi generasi yang mempunyai ketahanan yang kuat untuk membela agama dan negara.

Apabila anak-anak dan isteri mempunyai kesihatan yang tidak baik, suami atau bapa bertanggungjawab untuk mencari orang-orang yang mampu memulihkan kesihatan mereka, seperti para doktor dan perawat Islam. Penyakit yang dimaksudkan terdiri daripada dua jenis iaitu penyakit luaran yang dihidapi seseorang individu dan mampu dilihat dan dianalisa, ia mampu dirawat oleh para doktor perubatan manakala penyakit dalaman yang berkaitan sihir, gangguan syaitan dan sebagainya, perlu dirujuk kepada perawat perubatan Islam dan elakkan mendapatkan rawatan melalui bomoh atau perawat yang mengamalkan sesuatu yang bertentangan dengan agama. Daripada Jabir bin Abdullah RA menyebut, Rasulullah SAW bersabda, “Setiap penyakit ada ubatnya. Dan apabila ubat mengenai penyakit itu, Allah akan menyembuhkannya dengan izin daripada-Nya.”

Selain itu sebagai seorang bapa, biasakan anak-anak bersukan dan aktif di dalam program kemasyarakatan. Galakkan mereka berani untuk melakukan sesuatu yang membawa kepada kebaikan dan berani kehadapan atau menyuarakan kebenaran. Elakkan sifat malu yang keterlaluan sehingga tidak berani melakukan sesuatu, berikan dorongan kepada mereka untuk mendekati para alim ulama kerana ia amat digalakkan di dalam Islam. Rasulullah juga mengingatkan umatnya bahawa tidak ada pada sesuatu perkara yang dikaitkan dengan zikir kepada Allah dan dianggap sebagai sesuatu yang melalaikan kecuali pada empat perkara. Iaitu mengajar anak-anak dengan kemahiran memanah dan mengajar mereka teknik menunggang kuda. Selain itu bergurau senda dengan isteri dan anak-anak serta mengajar mereka berenang juga dianggap sebagai berada di dalam situasi berzikir kepada Allah.

Sebagai bapa juga perlu membiasakan anak-anaknya untuk hidup di dalam suasana yang penuh dengan ketegasan dan memberi perhatian terhadap apa yang lakukan. Malah biasakan mereka berada di dalam kehidupan yang tidak terlalu bermewah-mewah dan diajar dengan adab-adab dan akhlak yang baik. Biasakan juga anak-anak untuk mempunyai matlamat dan tujuan di dalam hidup yang dapat membentuk sifatnya sebagai lelaki atau perempuan yang baik. Setiap perkara yang mereka lakukan perlu ditetapkan matlamat dan fokus untuk mencapai sesuatu dan sering mengingatkan mereka untuk mengelakkan sikap suka bertangguh untuk melakukan sesuatu amalan atau meniru perkara yang mendorong kepada keruntuhan akhlak dan moral manusia. Rasulullah juga berpesan agar menjaga perkara yang berfaedah pada diri manusia dan memohon bantuan daripada Allah serta memiliki semangat yang kuat untuk meneruskan kehidupan.

Rencana ini telah disiarkan dalam segmen Agama akhbar Berita Harian edisi 23 November 2017


from IKIMfm http://ift.tt/2B6sijj
via IFTTT

Jeddah dilanda banjir

RIYADH, 22 November – Banjir kilat akibat hujan lebat melanda Jeddah, hari ini, memaksa pihak berkuasa menutup sekolah dan universiti di bandar kedua terbesar Arab Saudi itu.

Pihak berkuasa Pertahanan Awam Arab Saudi berkata, berpuluh orang diselamatkan daripada kenderaan yang terkandas akibat banjir, dengan hujan lebat dijangka berterusan sehingga Rabu ini.

Penduduk tempatan menghantar video kejadian itu dalam media sosial. Satu daripadanya menunjukkan kenderaan mengharungi jalan raya yang sudah menjadi seperti sebuah tasik.

Banjir berlaku hampir setiap tahun di Jeddah dan penduduk menyalahkan infrastruktur yang teruk sebagai punca.

Banjir meragut 123 nyawa di bandar itu pada 2009 dan mengorbankan 10 nyara, dua tahun kemudian.

Sumber AFP



from IKIMfm http://ift.tt/2B1Mxi7
via IFTTT

Mahasiswa Perlu Praktik ‘3J’ Hindari Gejala Rasuah Dan Salah Guna Kuasa

GOLONGAN mahasiswa disaran agar menjauhi gejala rasuah dan salah guna kuasa dengan mempraktikkan ‘3J’, seperti yang ditekankan Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) dalam usaha memerangi kegiatan negatif tersebut.

Ketua Pesuruhjaya SPRM, Tan Sri Dzulkifli Ahmad berkata, ‘3J’, iaitu ‘Jangan Hulur, Jangan Kawtim, Jangan Settle’ perlu dipraktikkan agar aktiviti rasuah dan salah guna kuasa tidak menular dalam kalangan golongan belia yang bakal menjadi pemimpin negara.

“Berdasarkan hasil kajian Persepsi Keberkesanan Tindakan Pencegahan Rasuah yang dijalankan dalam kalangan 1,000 mahasiswa di seluruh negara tahun lalu, kira-kira 16 peratus pelajar institusi pengajian tinggi sanggup menerima rasuah jika mempunyai peluang dan kuasa.

“Sekiranya pemikiran, jati diri dan integriti golongan mahasiswa tidak dipelihara, ini bermakna kita telah mengorbankan serta memperjudikan pembangunan masa depan negara yang telah diusahakan selama ini,” katanya.

Beliau berkata demikian pada sesi Executive Talk Perhimpunan Mahasiswa Anak Muda Memerangi Rasuah Dan Salah Guna Kuasa (PEMARAH) 3.0 Borneo yang diadakan di Universiti Malaysia Sarawak (UNIMAS), hari ini

Seramai 1,300 golongan mahasiswa dari institut pengajian tinggi di Kuching dan Bintulu telah menyertai program anjuran SPRM dengan kerjasama Kementerian Pendidikan Malaysia, UNIMAS dan Majlis Amanah Rakyat (MARA) tersebut.

Selain UNIMAS, institusi pengajian tinggi lain yang terlibat ialah Universiti Teknologi MARA (UiTM) Kuching, Institut Kemahiran MARA (IKM) Kuching, IKM Bintulu dan Pusat Latihan Teknologi Tinggi (Adtec) Bintulu.

Hadir sama pada program tersebut ialah Timbalan Ketua Pesuruhjaya (Pencegahan), Dato’ Shamshun Baharin Mohd. Jamil; Pengarah Kanan Jabatan Siasatan, Dato’ Simi Abdul Ghani; Pengarah Bahagian Pendidikan Masyarakat, Dato’ Abdul Samat Kasah; Pengarah SPRM Negeri Sarawak, Dato’ Badrul Shah Norman, Pengarah Bahagian Komunikasi Strategik, Mohamad Zakkuan Talib dan Timbalan Naib Canselor Hal Ehwal Pelajar dan Alumni UNIMAS, Profesor Mohd. Fadzil Abd. Rahman.

PEMARAH 3.0 Borneo yang julung kali diadakan di negeri tersebut bertujuan untuk membentuk nilai pemimpin anak muda mahasiswa agar membenci dan menolak rasuah bersama masyarakat Malaysia.

Selain itu, ia juga bertujuan untuk menzahirkan sokongan pemimpin anak-anak muda mahasiswa kepada usaha pencegahan rasuah oleh SPRM di negara ini.

Program yang berlangsung seawal pukul 9 pagi itu dimulakan dengan tayangan montaj bertajuk ‘Revolusi Integriti’, diikuti dengan persembahan busker dan Akustik Bermesej yang disampaikan oleh Al-Nabaw serta persembahan teater bertajuk ‘Rasuah Membawa Padah’ oleh Permata Kenyalang UiTM Kuching.

Turut diadakan ialah sesi Perkongsian Bicara oleh Khabirudeen Pulaver, persembahan Muzikalisasi Artis Bermesej oleh Eisner Nala, Nana Sheme dan Al-Nabaw serta persembahan tarian oleh Bayu UNIMAS.

Program yang turut disertai pegawai SPRM dan pensyarah serta kakitangan UNIMAS itu diakhiri dengan lafaz ikrar ‘Janji Kami’ yang diketuai Yang Dipertua Majlis Perwakilan Pelajar UNIMAS, Abdul Muhaimin Roslan.

SURUHANJAYA PENCEGAHAN RASUAH MALAYSIA
KUCHING
18 NOVEMBER 2017



from IKIMfm http://ift.tt/2mOrgGm
via IFTTT